ISBN ،ISSN و DOI: شناساگرهای نشریه

شناساگرهای نشریه به یافتن اطلاعات در مورد مقاله یا نشریه با استفاده از مجموعه ای از کدها کمک می کند. همه ما نام و دیگر عناوین و مشخصه هایی داریم که با آنها شناخته می شویم با این وجود این اسامی و نام ها ممکن است در میان هزاران نفر مشابه باشد. آنچه که برای هر کسی یک شناساگر منحصر به فرد محسوب می شود می تواند شماره ملی او باشد. همین مساله نیز برای عنوان مقاله ها مصداق دارد. مقاله ممکن است عناوین، مشخصه ها یا کلمات نوشتاری مشابهی داشته باشند. شناساگر نشریه منحصر به همان مجله، مقاله و یا کتاب است. چندین نوع از شناساگرهای نشریه (مانند: ISBN ،ISSN و DOI) وجود دارد که در مورد آنها در ادامه صحبت شده است.

ISBN ،ISSN و DOI: شناساگرهای نشریه
ISBN ،ISSN و DOI: شناساگرهای نشریه

شماره استاندارد بین المللی کتاب (شابک) (ISBN)

  • شماره استاندارد بین المللی کتاب (شابک) (ISBN) نوعی از شناساگرهای نشریه می باشد که برای کتاب ها استفاده می شود. شابک ها برای شناسایی کتاب های چاپی و دیجیتالی و به عنوان ابزارهای رهگیری موجودی استفاده می شوند.
  • این کد اغلب بر روی جلد یک کتاب یافت می شود و شامل یک بارکد می شود. یکی از ضعف های شابک این است که اطلاعاتی در مورد همه نسخه های یک کتاب خاص ارائه نمی دهد چرا که هر نسخه کد منحصر به فرد خود را دارد و از آنجایی که قابل تشخیص است ممکن است مساله ای نباشد.
  • شابک 13 رقم دارد و شامل پنج نوع اطلاعات یا عناصر شناسایی می شود مانند یک پیشوند، گروه ثبت (مثل کشور یا منطقه)، ثبت کننده، نشریه و مجموع مقابله ای (به عبارتی، رقمی که از آن برای تشخیص خطاها استفاده می شود).

شما می توانید این اطلاعات را در مورد شابک در کشور خود در آژانس بین المللی شابک بیابید. با خرید یک شابک برای نشریه خود، می توانید مطمئن شوید که در موتورهای جستجوگر بهتر و راحت تر اثر شما شناسایی می شود.

نشانگر دیجیتال شیء

نوع دیگری از شناساگرهای نشریه DOI می باشد. از نشانگر دیجیتال شیء (DOI) عموما در مجلات علمی استفاده می شود.

  • هر مقاله ای در هزاران مجله DOI منحصر به فرد خود را دارد. دانستن یک DOI در زمان انجام تحقیقات علمی اهمیت ویژه ای دارد.
  • فرمت DOI اغلب ارقام و حروف و برخی از علائم است. برای نمونه یک DOI ایجاد شده توسط Wiley می تواند به صورت “10.1111/j.1365-2575.2012.00413.x” باشد.
  • اولین رقم نشان دهنده Wiley است، j نشان دهنده این است که یک مقاله در یک مجله است و طیف اعداد نشان دهنده شاپا است. در ادامه سال دریافت مقاله توسط ناشر و شماره رهگیری آورده شده است.

شماره استاندارد ملی پیایندها

  • شماره استاندارد ملی پیایندها (شاپا) (ISSN) از هفت رقم به علاوه یک “رقم کنترل” برای شناسایی هر گونه خطا در استناد تشکیل شده است.
  • شاپا به شناسایی نشریه های سریالی که عموما به صورت متوالی منتشر می شوند مثل مجلات، ژورنال ها، روزنامه ها و پایگاه های داده کمک می نماید.
  • اگرچه شابک ها مالک مجله را شناسایی نمی کنند اما اگر اسم مجله ای تغییر یابد خرید یک شابک جدید ضروری می باشد.
  • شابک ها نیز محدودیت هایی دارند. شابک برای یک متن چاپی متفاوت با شابک برای نسخه های الکترونیکی می باشد.
  • مجلات الکترونیکی با توجه به توانایی های اینترنتی بسیار رایج و محبوب شده اند. هزینه انتشار سریال ها به صورت آنلاین برای ناشران بسیار کمتر است و بسیاری این کار را به صورت انحصاری انجام می دهند. به علاوه، بسیاری از این مجلات دسترسی آزاد دارند که به محققان این امکان را می دهد که راحت تر اطلاعات مورد نیاز خود را جمع آوری نمیاند.
  • فرمت ISSN به صورت “ISSN 0000-0000” می باشد که بر روی جلد مجله چاپ می شود. برای نسخه های الکترونیکی e-ISSN در صفحه اول درج می شود و در DOI گنجانده می شود.

نمایه سازی PubMed و ارقام ارجاعی

  • از رقم نمایه سازی PubMed (PMID) برای مقالات در پایگاه داده PubMed استفاده می شود که حاوی بیش از 27 میلیون استناد از منابع مختلف می شود.
  • PMID ها نشانگرهای منحصر به فردی هستند که به هر سابقه در سیستم PubMed احتصاص داده می شود. این کد را می توانید در انتهای هر استناد PubMed و زیر فهرست و عنوان نویسنده مقاله بیابید.
  • شماره ارجاع مرکزی PumMed (PMCID) برای فهرست شدن در گزارشات و پروپوزال های کمک هزینه موسسه ملی سلامت (NIH) مورد نیاز می باشد.
  • PMCID ها به مقاله ای در مرکز PubMed تخصیص داده می شود که متفاوت با پایگاه داده PubMed باشد. این مقالات با سیاست دستیابی عمومی موسسه ملی سلامت (NIH) همخوانی دارد. PMCID ها در زیر قسمت خلاصه فهرست می شوند.

آیتم سریال و شناسه مشارکت (SICI)

  • آیتم سریال و شناسه مشارکت (SICI) قسمت های خاصی از یک سریال مثل تعداد انتشار را شناسایی می کند.
  • اطلاعاتی در مورد کسانی که در نمایه سازی عناوین و محتوا نقش داشته اند فراهم می آورد. SICI توسط کمیته مشاوره سیستم های صنعت سریال (SISAC) به عنوان بسط و گستره ای از شابک برای کمک به شناسایی مشخصه های مقاله ایجاد شده است. این کد بسیار مورد پذیرش است و به صورت گسترده ای هم توسط ناشران و هم توسط محققان مورد استفاده قرار می گیرد.

این کد از سه بخش زیر تشکیل شده است:

آیتم: شابک

کد مشارکت: شماره صفحات و کد عنوان را نشان می دهد.

کنترل: نوع SICI، قسمتی از مقاله که به آن ارجاع شده است (مثلا، خلاصه)، چگونگی ارائه محتوا (مثلا متنی) و نسخه را نشان می دهد.

کدن CODEN

CODEN یک کد شش نشانه ای از حروف الفبا هم برای نشریات سریالی و هم غیرسریالی است.

CODEN در سال 1953 توسط محققی در موسسه تحقیقاتی بیماری های مزمن برای کمک به اعضایش برای ارجاع به انتشارات طراحی شد. در میان همه رشته ها به محبوبیت رسید و از آن برای نمایه کتاب شناختی استفاده می شود.

معمولا CODEN برای مقالات مربوط به شیمی استفاده می شود. با این وجود ناشران مقالات دیگر رشته ها هم می توانند از خدمات بین المللی CODEN درخواست این کد را بنمایند.

انتشارات سریالی یک CODEN شش حرفی دارد. چهار حرف اول نشان دهنده عنوان مجله و حروف پنجم و ششم به ترتیب نشان دهنده یکی از شش حرف اول الفبا و نشانه کنترل می باشد.

برای انتشارات غیر سریالی، دو نشانه اول CODEN عدد بوده و به دنبال آن حروف الفبا می آیند. نشانه پنجم از کل حروف الفبا انتخاب می شود و نشانه ششم نشانه کنترل است.

به علاوه، شما به عنوان یک محقق باید انواع کدها را بشناسید تا وقت کمتری را صرف جستجو برای آنها بکنید. البته کدهای شناسایی بیشتری وجود دارند که شاید بخواهید از آنها استفاده کنید اما کدهای فهرست شده در اینجا رایج ترین و پرکاربردترین کدها در سطح جهانی هستند.

ISBN ،ISSN و DOI: شناساگرهای نشریه

دیدگاهتان را بنویسید

بازگشت به بالا
فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس